Biografia Heleny Radlińskiej




02.05.1879

Helena Radlińska urodziła się w Warszawie.

około 1893

Rozpoczyna działalność w tajnych kółkach uczniowskich.

1897

Zdaje egzamin rządowy i uzyskuje świadectwo nauczycielki prywatnej. Wydaje pierwszą popularną książkę: „Kto to był Mickiewicz?”

1902-1905

Wchodzi w krąg działalności Polskiej Partii Socjalistycznej.
Pracuje jako nauczycielka języka polskiego i historii, działa także w społecznym ruchu pielęgniarskim.

1903-1905

Prowadzi aktywną działalność w następujących tajnych stowarzyszeniach oświatowych: Towarzystwo Pedagogiczne, Koło Wychowawców, Związek Towarzystw Samopomocy Społecznej, Polski Związek Nauczycielski.

1905

Należy do grona przywódców Strajku Szkolnego.

1906

Udaje się na Syberię, towarzysząc mężowi skazanemu za działalność polityczną na zesłanie. Po ucieczce z Syberii Radlińscy osiedlają się w Krakowie. Rozpoczyna pracę oświatową w krakowskim Uniwersytecie Ludowym im. Adama Mickiewicza.

1906/7-1910/11

Studiuje historię na Uniwersytecie Jagiellońskim pod kierunkiem Stanisława Krzyżanowskiego.

1909

Uczestniczy w II Polskim Kongresie Pedagogicznym we Lwowie, na którym wygłasza referat „Podstawy wychowania narodowego”.

1912

Publikuje ważny dla dalszego kierunku pracy naukowej artykuł „Początki pracy oświatowej w Polsce”.

1913

Ukazuje się przygotowany pod kierunkiem Radlińskiej pierwszy polski podręcznik oświaty pozaszkolnej „Praca oświatowa, jej zadania, metody, organizacja”.

1913-1918

Pełni wiele funkcji w strukturach organizacyjnych obozu niepodległościowego.

1918

Kontynuując wcześniejsze związki z ruchem ludowym, rozpoczyna działalność w Polskim Stronnictwie Ludowym – Wyzwolenie.

1919

Uczestniczy w Sejmie Nauczycielskim.

1920-1925

Kieruje Działem Oświatowym Centralnego Związku Kółek Rolniczych.

1922

Włącza się do międzynarodowego ruchu pedagogicznego.

1925

Habilituje się na podstawie rozprawy „Staszic jako działacz społeczny”.

1925-1939

Kieruje Studium Pracy Społeczno-Oświatowej przy Wydziale Pedagogicznym Wolnej Wszechnicy Polskiej.

1927

Mianowana profesorem nadzwyczajnym historii i organizacji oświaty pozaszkolnej.

1929

Publikuje jedną z ważniejszych swych prac „Książka wśród ludzi”.

1929/30

Podejmuje badania nad środowiskowymi uwarunkowaniami procesu wychowania.

1931-1939

Należy do Towarzystwa Oświaty Demokratycznej „Nowe Tory”.

1935

Ogłasza syntetyczny zarys koncepcji pedagogiki społecznej w książce „Stosunek wychowawcy do środowiska społecznego”. Otrzymuje Złoty Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury.

1937

Ukazuje się książka „Społeczne przyczyny powodzeń i niepowodzeń szkolnych”, przedstawiająca wyniki badań osiągnięte przez Radlińską i zespół jej uczniów.

1938

Uczestniczy w obradach I Ogólnopolskiego Kongresu Dziecka.

1942-1944

Uczestniczy w tajnym nauczaniu Wolnej Wszechnicy Polskiej.

1945

Na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Łódzkiego organizuje Zakład Pedagogiki Społecznej.

1945-1952

Publikuje m.in.: „Oświata dorosłych”, 1947; „Badania regionalne dziejów pracy społecznej i oświatowej”, 1948; „Egzamin z pedagogiki społecznej”, 1951; „Technika pierwszej pracy badawczej”, 1951.

1947

Mianowana profesorem zwyczajnym pedagogiki społecznej.

1952

Zostaje przerwana działalność warsztatu naukowego Radlińskiej – Zakładu Pedagogiki Społecznej Uniwersytetu Łódzkiego.

10.10.1954

Helena Radlińska umiera. Zostaje pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

1961-1964

Ukazuje się trzytomowy wybór prac Heleny Radlińskiej „Pisma pedagogiczne”.