O wystawie

Helena Radlińska – badaczka, działaczka, twórczyni polskiej pedagogiki społecznej. I Helena Radlińska – osoba twórcza, niepokorna, bojownik. Jednocześnie. Ponad sto historycznych fotografii pokazuje wielowątkowość pracy i biografii jednej z najciekawszych polskich społeczniczek XX wieku. Pokazywane zdjęcia mają dwa wymiary, ale znacznie więcej „wymiarów wewnętrznych” – kierunków interpretacyjnych, problemów, odniesień.

Wystawa „Radlińska. Nauka i zaangażowanie” to propozycja interaktywnego modelu, nowego spojrzenia na życie i dorobek naukowy Radlińskiej. Użytkownik może podążyć jedną z czterech proponowanych „ścieżek” wyznaczonych przez kategorie, które organizowały zarówno pracę naukową, jak i życie prywatne Radlińskiej.

Wiele ze zdjęć prezentowanych w ramach wystawy to kadry ukazujące Radlińską daleką od piedestału albo teoretycznych, tekstowych opracowań, które przybliżają jej postać i dorobek. O Radlińskiej słusznie mówi się, że to postać, w którą „można wpisać wiele” – była konspiratorką, reformatorką, społeczniczką, działaczką PPS, wielbicielką konfitur, emancypantką, edukatorką kobiet, postacią znaną w europejskich kręgach społeczno-naukowych sprzed 1939 rokiem. I jeszcze więcej – kolejnych wymiarów można poszukać na prezentowanych kadrach.

Wystawa jest zarazem interaktywną opowieścią o powstawaniu nowej dziedziny nauki, o tworzeniu się instytucji i zupełnie nowego spojrzenia na środowisko. Przybliża czas, kiedy w świecie nauk społecznych bąblowało, iskrzyło, powstawały zręby nowych koncepcji. Kiedy idee wyznaczały kształt życia, a biografie kształtowane były przez prywatne programy ideologiczne.