środowisko

1929-08-22 00:00-nauka-Grupa polska w Cambridge na Wszechświatowej Konferencji Kształcenia Dorosłych - miniatura

35. 22-29 sierpnia 1929

Grupa polska w Cambridge na Wszechświatowej Konferencji Kształcenia Dorosłych

Angielskie kominy, romantyczna architektura kampusu starej brytyjskiej uczelni oraz polscy badacze i teoretycy... Jednym ze sposobów przebudowy środowiska społecznego – centralnego w ujęciu Radlińskiej zadania pedagogiki społecznej – była praca kulturalno-oświatowa, w tym oświata dorosłych. Temat kształcenia dorosłych, choć już pod koniec lat 20. uznawany za istotny, był wtedy ciągle nowym trendem, szeroko dyskutowanym również za granicą. Radlińska podkreślała znaczenie edukacji dorosłych ze względu na ich rolę w wychowywaniu następnych pokoleń; dorosły, biorąc na siebie obowiązek wychowania dzieci, podejmuje tym samym zobowiązanie pracy nad sobą.

Drugim równie ważnym wymiarem było edukowanie dorosłych w kontekście łączenia ze sobą sfery pracy, nauki i wypoczynku. Dziś używamy terminu life-work balance, to wciąż aktualny problem.

2. rząd, 2. z prawej: Helena Radlińska, Ignacy Solarz (1. rząd, 1. z lewej), Kazimierz Korniłowicz (ostatni rząd, 3. od lewej)